VERMOMDE FIETSROUTES

Hasselt – Zwolle

Druilerig weer en een druilerig begin: over een natte graskade lopen kán z’n charmes hebben, maar dat geldt wat ons betreft absoluut niét als die graskade door een industriegebied loopt!

We worden er allebei een beetje chagrijnig van.

EARLY IN THE MORNING…..

Hasselt – vroeg, héél vroeg in de ochtend: het Zwarte Water ligt er vrijwel rimpelloos bij, het is helder en….er rijdt al verrassend veel verkeer over de brug!

In het oosten begint voorzichtig een nieuwe dag en ik geniet van de lichtjes op het water.

Heerlijk zo alleen in het stuurhuisje: wat kijken, wat mijmeren en genieten.

Zondag zijn Joost en Marjon gekomen om – na een heerlijk relaxte en gezellige dag – maandag met ons mee te varen naar Hasselt.

Om één of andere reden had bij mij het idee post gevat, dat dat geen fraai vaarwater zou zijn, het stuk van Zwolle naar Hasselt over het Zwarte Water. Zoals vaker, had ik het gelukkig mis!

WE DID IT!!

We hebben het Hanzestedenpad voltooid!!

Gisteren liepen we de laatste kilometers naar Kampen en completeerden het geheel met een wandeling dóór Kampen.

Vanaf 10 juli hebben we 119,5 kilometer bij elkaar gekuierd langs de IJssel tussen Doesburg en Kampen.

De historische rijkdom van de Hanzesteden werd afgewisseld met de prachtige natuur van uiterwaarden en landgoederen en vervelen deed het echt nooit!

ALLES GEDAAN

……en als alles dan gedaan is in Deventer ja, dan is het toch echt tijd geworden om te vertrekken!

Zaterdag zijn we in de  middag naar het strandje aan de overkant gevaren, een idyllisch plekje, waar we Vader Knipmes vast laten lopen.

Er is nog één klusje, dat we mooi hier kunnen doen: de weekmaker in de stootwillen blijkt de verf van de romp aan te tasten. Jeroen heeft stootwilhoezen (mooi woord voor Scrabble!) meegenomen, maar eerst moeten natuurlijk de beschadigde plekjes bijgewerkt worden. Fred is zodoende lekker bezig, ik heb de zaterdagedities van het AD en de Volkskrant en de kudde koeien houdt – onder het toeziend oog van de stier – één en ander nauwlettend in de gaten, dus dat moet goed komen!

OMVORMER

Waren Jeroen en Anja hier - alles helemaal goed en gezellig - ze hebben hun hielen  nog niet gelicht of de omvormer, die ons voorziet van 220-stroom gaat raar doen, om vervolgens de geest te geven.

En Jeroen zou Jeroen niet zijn: donderdagavond al staat’ie op het dek te kloppen samen met zijn maatje Albert én een nieuw apparaat, vers ingevlogen vanuit Scheveningen!

Hulde voor Van Veen Jachtservice, dat mag wel weer eens gezegd!

Alles doet het weer, we kunnen weer wassen, warm water tappen en koffiezetten zonder dat het op kamperen lijkt! Niet dat daar iets mis mee is hoor, maar toch….

DEVENTER IN VOGELVLUCHT

Donderdag moet het er dan tóch van komen: we gaan de toren van de Grote of Lebuïnuskerk beklimmen!

Na de koffie fietsen we naar het centrum om daar te leren, dat de toren pas ná 1 uur beklommen kan worden. Geen probleem: we bekijken het interieur van de kerk én de foto-expositie die in de kerk gehouden wordt door de plaatselijke amateur fotoclub. Daar zitten prachtige én verrassende plaatjes tussen.

We zwerven een poos door Deventer en komen op wéér nieuwe plekjes. Wat een mooie stad is Deventer toch: het is wel duidelijk, dat dit ooit een belangrijke én rijke Hanzestad was.

Een geluk, dat er zoveel moois bewaard is gebleven en dat zelfs het indertijd zwaar verpauperde Bergkwartier, dankzij oplettende burgers, uit de (slopers)handen van het toen hevig moderniseringsgezinde gemeentebestuur is gebleven.

Het is nu – naar onze mening – het mooiste en meest authentieke deel van de stad.

HET HANZESTEDENPAD TUSSEN ZUTPHEN EN DEVENTER

KLOOSTERMOPPEN, IJSBREKERS, KERSEN & CAPPUCCINO…. 

Hoe wij het toch steeds voor elkaar krijgen is me een raadsel: vanochtend alweer haasten en stressen op weg naar het station! Hebben we eindelijk een diepte-investering gedaan in de vorm van een 45-strippenkaart à raison van 20 Euries, missen we vervolgens de bus, die maar één keer per uur gaat!

Dan de trein maar (kassa: 8.80 Euro!) en het kwartier dat we moeten wachten nuttig besteden door bij de stationsboekenwinkel naar de Sp!ts te vragen, die niet in het daarvoor bestemde rekje ligt. Nu is krenterigheid eens niet de beweegreden, maar een stukje van Daan dat er vandaag in moet staan over het beroemde comedyfestival de Edinburgh Fringe, waar we natuurlijk heel benieuwd naar zijn. Volgens de ‘stationsboekenwinkeldame’ komt de Sp!ts vandaag echter niet…..-)!!

In de trein zitten we tegenover een erg oude dame, die erg langzaam zit te lezen in ….. de Sp!ts van vandaag!

Ik kan mijn ogen er niet vanaf houden en bereken de waarschijnlijkheid dat zij hem uit zal hebben vóór we in Zutphen zijn. Die kans lijkt me erg klein, maar als de trein vaart begint te minderen voor station Zutphen, legt ze het krantje met een zucht weg en sluit haar ogen. Als ze haar ogen weer opent is de Sp!ts verdwenen en wij ook, haha!

VAKANTIE !!!!

Ondanks dat Fred en ik geen vakantie meer hebben, – of altijd, net zo je wilt! – hebben we de afgelopen dagen tóch kunnen (mee-)genieten van het ultieme vakantiegevoel.

Els en Chris beten dus de spits af, zaterdag op de voet gevolgd door Jaap en Willeke, die dan weliswaar niet aan boord logeerden, maar wél in de buurt én het bovendien leuk vonden om een aantal dagen met ons door te brengen. Heerlijk weertje, veel gefietst, gekletst en tussendoor ook nog Willeke’s verjaardag ‘gevierd’!

Heerlijk, gezellig en – ook weer – veel te kort!