HET ELFWEGENPAD

Nadat we woensdag, samen met (schoon)broer Ruud een dagje Zeeland deden, hebben we het stralende weer van donderdag en vrijdag aangegrepen om ‘ons’ Elfwegenpad af te maken.

Dat pad maakt een 8, met als middelpunt Nunspeet en loopt grofweg tussen Harderwijk, Nunspeet en Elburg. De naam komt van elf bijzondere weggetjes (kerkenpaden, hessenwegen, postwegen en schapendriften), die  - naast allerlei andere paden en wegen – belopen worden.

EEN OUDE (UNIVERSITEITS)STAD EN NIEUW LAND….

Nooit geweten, maar Harderwijk heeft dus vroeger een universiteit gehad, van 1648 tot 1812 om precies te zijn en uiteraard ben ik het helemaal met jullie eens, als jullie dat wel héél erg vroeger vinden! Desalniettemin: Boerhaave en Linnaeus hebben hier, naar het schijnt, hun bul gehaald en Napoleon heeft vervolgens in 1812 hardvochtig een einde gemaakt aan Harderwijk als universiteitsstad.

Er schijnen sporen te zijn van deze universitaire periode, maar zó spannend vinden we dat nou ook weer niet. Dit weekend gaan we meer voor de pittoresque en aantrekkelijke pandjes en plekjes en die zijn er meer dan genoeg in Harderwijk!

OP HOL…!

Hoe is het toch mogelijk dat de laatste tijd alles op hol lijkt te slaan?

Was het onlangs de droger die van geen ophouden wist, vanochtend voegde de boegschroef zich in het rijtje van overijverige apparaten!

We voeren rustig op het Veluwemeer, het zal een uurtje of half 10 geweest zijn en daar – zonder aanwijsbare reden – wilde apparaat ‘numero dos’ ons op een ongewenste en bepaald overdreven manier ten dienste zijn. Nou hebben we dat wel eens vaker 'aan de boegschroef' gehad en toen bleek het vocht in één of ander voelertje te zijn, dus écht in paniek raakten we er niet van. We deden het enige dat je in zo’n situatie kunt doen: de boegschroef het zwijgen opleggen.

We wilden ons euforische gevoel niet door zo’n uitslover laten verpesten: we waren immers los van Elburg - waar we dan wel naar ons zin maar toch best lang gelegen hebben – het weer was rustig, het ijs écht helemaal weg en het was een leuke ervaring om nu onder de brug door te varen, waar we een paar weken geleden nog liepen!

Gistermiddag zijn Harry en zijn vrouw afscheid komen nemen. Rien moest verstek laten gaan – zijn vrouw heeft longontsteking opgelopen en is behoorlijk ziek geweest. De laatste berichten zijn dat ze gelukkig  alweer een beetje aan de beterende hand is.

Harry heeft beloofd dat hij ons samen met Rien snel op komt zoeken en dat zouden we erg leuk vinden. We hebben het ten slotte erg leuk gehad met elkaar en ook gistermiddag was het heel gezellig. Maar goed: nu is het tijd om verder te gaan na 4 weken Elburg.

Het Veluwemeer brengt voor Fred – buiten een op hol geslagen boegschroef - veel jeugdherinneringen mee:

als jongen lag zijn eerste zeilbootje – een 16 kwadraat BM’er – in de haven van Harderwijk en zeilde hij dus altijd op wat toen nog IJsselmeer was. Door de jaren is er veel veranderd: het IJsselmeer is teruggedrongen door de Flevopolders, Harderwijk ligt nu aan het Veluwemeer en ook langs de oevers heeft de vooruitgang toegeslagen. Zelfs de rij strandhuisjes (die er nu toch al behoorlijk nostalgisch uitziet) is nieuw voor Fred.

Over het aquaduct – dat er toen ook nog niet was! – varen we het havenkanaal van Harderwijk in

en al snel vinden we een prachtig plekje, pal voor de molen en een mooi ophaalbruggetje.

Helemaal heerlijk: een mooi uitzicht, de erwtensoep pruttelt en we genieten van de muziek uit onze nieuwe DVD-speler, wat wil een mens nog meer???

Tsja……een volgzame boegschroef misschien??

DORUS ALS POEDEL !!!

Maandagmiddag was het dus zover: Dorus naar de kapper!

Omdat het ‘cats and dogs’ regent, heeft Harry beloofd te rijden. De hondenkapster zit in Doornspijk en – hoewel niet écht ver op de fiets – Dorus moet daar droog afgeleverd worden, omdat het scheren anders niet gaat. We hadden al verzonnen, dat’ie dan maar in het karretje moest met plastic erover, maar of dat een succes had geworden…..? Gelukkig was daar Harry.

Om één uur vertrokken de heren en om half vier, vier uur konden ze de patiënt weer ophalen. Zo gezegd, zo gedaan. Nou, om een lang verhaal kort te maken: die mevrouw had een poedel van onze waterhond gemaakt! Zijn staart en zijn koppie had ze lang gelaten, je wist écht niet wat je zag, geen gezicht… Fred kon praten wat hij wilde, maar zij vond dat het zo beter was en ze wilde er verder niks meer aan doen! Dat is toch eigenlijk ook wel erg hè, je betaalt er toch voor en wat heeft zo’n mens erover te vertellen hoe jouw hond erbij loopt? Buiten dat het op één lengte geschoren hoort te worden bij een Spaanse waterhond, hadden we het ook nog eens duidelijk afgesproken! Maar goed, nu hebben we er bij thuiskomst wel even smakelijk om gelachen (helaas geen foto gemaakt, maar dat is misschien voor het ego van Dorussie wel beter!), snel een kleedje neergelegd, het overtollige haar er zelf afgeschoren en toen wél een foto gemaakt!

Alleen blijf ik een beetje pissig, dat je toch mooi 45 Euries neerlegt en dan het karwei zelf nog af moet maken!

OVER LEGUANEN EN KABELARINGEN

Gisteren is Fred weer aan het waterfietsen geweest. Dat water haalt hij bij watersportbedrijf Deetman, waar men steeds zo vriendelijk is om de buitenkraan in werking te stellen ten gunste van onze watervoorziening. Superaardig en behulpzaam en erg gezellige mensen bovendien.

Het bedrijf Deetman bestaat al sinds 1630 en is naast watersportwinkel nog één van de laatste drie traditioneel werkende touwslagers van Nederland.

DE IJSDIKTE VOLGENS DE IJSMEESTER

Gisteren en eergisteren heeft het dus behoorlijk gedooid, er lag gisteren al een aardige laag water op het ijs. IJsmeester Fred heeft toen de ijsdikte gemeten en kwam toch nog op 8 centimeter. Vannacht heeft het kennelijk behoorlijk gevroren en vanochtend was dat water dus weer ijs, dat schiet niet echt op! We denken dat het nog wel even zal duren vóór we Elburg kunnen verlaten.

Vandaag verder gegaan met onze Elfwegenwandeling. Van Nunspeet naar Ermelo dit keer. De weersverwachting was grijs en grauw, maar dat gold zeker niet voor hier, want hier was het stralend weer. De zon wordt al weer een beetje warm, dat voel je gewoon.

GRIJS EN GRAUW

13 januari begint grijs en grauw en dat is goed. Onze gedachten zijn bij degene die vandaag 60 jaar zou worden, maar die wij maar tot zijn 45ste hebben mogen kennen. Gelukkig heeft hij sporen, een onuitwisbare indruk en twee fantastische jongens achtergelaten….

We gaan er een rustig dagje van maken: rondje over de vesting met Dorus, even naar de markt voor groente, beetje rommelen en wat mijmeren.

Er ligt een puzzel op tafel en dat is iets, dat ik in geen jaren gedaan heb.

De laatste keer was -  ongetwijfeld ook op een regenachtige dag - met de jongens héél vroeger. Het blijkt nog net zó verslavend als toen: alles bleef liggen, we hadden nergens anders meer tijd voor, eerst moest die puzzel af!

En dat is gelukkig nog steeds zo….

EEN GEWELDIG WEEKEND!!

Nederland in de ban van het ijs: wát een prachtig spektakel levert dat op!

Iedereen, jong en oud rukt de schaatsen uit kast – of winkel - en slaat aan het zwieren, krabbelen of toertochten.

WATERDRAGER

Het is gelukt!! We hebben water en kunnen voorlopig weer vooruit!

Geen wonder dat Fred maar niet dikker wordt: hij is 15 keer heen en weer naar de watersportwinkel gefietst met steeds 50 liter water in het aanhangertje.

DE TECHNIEK STAAT VOOR NIETS!!

Wat er tegenwoordig toch al niet mogelijk is!

Op 30 december zijn petekind, strandwandel-, cappuccino-, goeie gesprekken-nichtje Debby en haar lief Hans vader en moeder geworden van de tweeling Jazz en Jackie Lynn!! Op zich al een wonder en de hele familie was dan ook supergelukkig voor hen! Natuurlijk werden er fotootjes gestuurd en konden we helemaal meeleven, maar dan blijft de afstand toch…..

Gisteren van Debby een aantal paswoorden en downloadspul gekregen en nu kan ik dus op gezette tijden in het warmtebedje van Jackie Lynn en Jazz in het ziekenhuis ‘live’ kijken hoe het met ze gaat!! Het is toch écht een wonder van techniek, dat dat zomaar kan!! En wat lief van de papa en mama dat we zo mogen meeleven!

LIEF, LEUK EN JAMMER

LIEF:

komen we thuis van boodschappen doen, loopt daar het mannetje dat hier elke dag met zijn hondje en zijn maat langs kuiert. Hij is 80 jaar en met al dat ijs krijgt hij de kriebels: hij heeft zijn schaatsen al tevoorschijn gehaald, maar ja….zijn evenwicht is niet meer jé dat en dan moet je natuurlijk toch voorzichtig zijn….