HET LEED GELEDEN?

We liggen weer in het water en gaan er vanuit dat het leed voorlopig geleden is.

Gelukkig was het niet alleen kommer en kwel.

Zij was jarig bijvoorbeeld en werd 39.

SOMS ZIT HET MEE…..

en soms ook ff niet, dus. De Knipmes staat weer op de kant. Er zijn problemen met het verfsysteem op de lasnaden. Een ingewikkeld en niet erg leuk verhaal, dat we nu zo goed mogelijk proberen op te lossen en waar we in de toekomst ingrijpender maatregelen voor zullen moeten nemen. Het is niet anders, er zijn ergere dingen zullen we maar denken.

KNIFTIG…..,

…om met Anja te spreken, dát worden we van die wind! Gelukkig ligt de Vader Knipmes weer waar’ie hoort, in het water, en genieten we van een poosje ‘dolce far niente’, want al het geklus op hoog niveau is ons niet in de kouwe kleren gaan zitten.

Er is veel gebeurd: de romp heeft weer een frisse, zwarte laag en het onderwaterschip hebben we ook voorzien van zwarte anti-fouling. Het bruin/rood dat er op zat vonden we toch niet mooi staan en dan is zwart beter.

WONEN OP HOOG NIVEAU….

Dit is sinds vanochtend dus ons uitzicht van drie miljoen. Wil je het nog mooier hebben? Het enige jammere is dat we niet veel tijd zullen hebben om ervan te genieten. We hebben zo ontzettend veel te doen: er moet gepoetst, geschuurd, geboend, gelakt en gesopt, maar desalniettemin genieten we tussendoor dus van ons penthouse-uitzicht.

EEN FRISSE WIND…..

Fred is weer het ventje, of in ieder geval zijn gebit mag er weer wezen!

Genieten hier op Brou, maar ook wel weer wennen dat als je je neus buiten de deur steekt, je altijd wel een bekende tegenkomt. Dat zijn we immers heel lang niet gewend geweest! Het is superleuk om weer in de buurt van vrienden, familie en bekenden te zijn en iedereen weer te zien en te spreken.

TUSSEN DE BUIEN DOOR NAAR DE GREVELINGEN

Maandagochtend om 8 uur vertrokken uit de Binckhorsthaven en gelijk al een goed begin: de brugwachter van het sluisje bij Leidschendam regelde het perfect voor ons!

Steeds als we bij een brug aankwamen, hoefden we bijna niet eens in te houden, hij had alles al geregeld en de brug ging keurig op tijd open en dat de hele Vliet (Rijn-Schiekanaal officieel) lang.

TIME TO GO…….

Vandaag/straks gaan we Den Haag verlaten. Het werk in de Klimopstraat is – voor wat ons betreft – gedaan. De weken zijn omgevlogen: we hebben veel gedaan, bijgepraat met een groot aantal dierbaren, maar toch ook weer lang niet iedereen gezien die we eigenlijk hadden willen zien of bezoeken. Dat spijt ons, maar het is niet anders. De tijd gaat zó snel en je kan niet overal tegelijk zijn, helaas…

Het huisje van Jeroen en Anja is mooi geworden, het wachten is nu op vloerbedekking, gordijnen en wat nieuwe meubeltjes.