De bouw van Vader Knipmes

Een goed idee moet rijpen als lekkere kaas en mooie wijn..

Wanneer is een idee een goed idee? Geen idee, maar wij denken dat de belangrijkste voorwaarde is, dat de mensen die erbij betrokken zijn, na het 'rijpingsproces' nog net zo enthousiast zijn als daarvoor. Dàt in ieder geval!

Of het verstandig was dìt specifieke 'goede' idee ook daadwerkelijk ten uitvoer te brengen, dàt kunnen we waarschijnlijk pas met zekerheid zeggen als we 70 of zelfs 80 zijn! Wat wèl zeker is, is dat we het in ieder geval gedáán hebben en dat is volgens ons al de helft gewonnen!

Ons....en wie mogen die ons dan wel zijn?

Even voorstellen: Fred Mielard en Marijke van Veen en ons hondje, die hoort er natuurlijk ook bij! Hij luistert - meestal - naar de naam Dorus.

Ons schip: een Beurtvaarder 13.50 meter met de naam Vader Knipmes. Ook even uitleggen, zo'n rare naam: de vader van Marijke had 6 dochters (haar moeder ook, trouwens!) en die moesten uiteraard als keurige meisjes groot groeien, zonder lelijke woorden. Nou zal het met die 6 meiden wel niet altijd meegevallen zijn om uitsluitend keurige woorden te gebruiken. Als krachtterm gebruikte Vader Gerrit dus de term 'Vader Knipmes' voor alles wat hem hogelijk verbaasde, plezierde of ergerde. Toen onze plannen definitief werden, leefde hij niet meer, maar "Vader Knipmes!!" was ongetwijfeld wat hij gezegd zou hebben over het hele idee, vandaar......

Fred, Dorus en ik houden van wandelen, fietsen en kanoen en zouden, als er niet meer gewerkt hoeft te worden, op een boot willen gaan wonen om een beetje rond te zwerven. Door Nederland, door Europa en - wie weet - misschien nog wel verder. Waarom? Nou, omdat wij altijd het gevoel hebben ergens té kort te zijn om alles te doen en te zien wat we willen. Altijd is er wel weer een reden om terug naar huis te gaan: het gras moet gemaaid, de planten verzorgd, het houtwerk geschilderd, nou ja: noem maar op.. Wonen op een boot lijkt ons daarom ideaal: je hebt altijd je huisje bij je en op het water ben je - meestal - midden in de natuur.

Goed, een bootje dus. Fred - zijn levenlang al scheepstimmerman - vindt dat'ie genoeg bootjes ingetimmerd heeft. Hij hoeft niet zó nodig, dus het wordt hoogstwaarschijnlijk een knap 2e-handsie...., dachten wij! Tótdat we een model Beurtvaarder zagen, waar we allebei gelijk verliefd op waren. Aan het casco konden aanpassingen gedaan worden, zodat het helemaal òns schip zou worden; het casco zou gebouwd worden bij de Gebroeders Bol (voorheen Van Waveren) in Monster, bij ons allebei goed bekend; zoon Jeroen (Van Veen Jachtservice Scheveningen) tekende voor de techniek; Fred was dolenthousiast, kortom: het hek was van de dam!

Contracten werden getekend, ons huis in Brouwershaven ging in de verkoop en wij reisden elk weekend naar Monster om de vorderingen te bewonderen en eventuele aanpassingen door te praten. Van eind mei tot eind augustus 2007 duurden de las- en paswerkzaamheden.

Daarna kozen wij voor een dag of 10 domicilie bij Jeroen en Anja in Den Haag en moest er gehakt, ontvet en geprimerd worden in àlle hoeken en gaten van het casco. Een vies, zwaar, stinkend karwei met tropische temperaturen buiten en - dus - ook binnen! Toen die klus eenmaal geklaard was, verscheen Peter (één van de Gebroeders!) Bol om het hele casco in de pimer te spuiten en vervolgens de opbouw en alles boven de stootrand ook nog eens van schuurbare primer te voorzien.

Half september 2007 was de hele casco-klus geklaard en ging onze Vader Knipmes op transport naar Brouwershaven, waar we een gastvrij plekje hadden gevonden in de loods bij Ronald Lievense, jachtschilder. Apetrots waren we toen we achter het konvooi aanreden!

Voordat ons bootje naar zijn definitieve afbouwplekkie kon, werd hij eerst een weekje gestald in de botenloods van de Gebroeders Van Ast. Hier kon Jeroen de motor alvast plaatsen. Door het dak van het stuurhuisje werd die in de machinekamer gehesen en op zijn fundatie vastgemaakt.

Toen de Vader Knipmes bij Ronald in de loods op zijn definitieve plek stond, kon òns werk echt beginnen. En òns zijn in dit geval: Fred, Jeroen en ondergetekende. Eerst werd het hele casco onder de waterlijn - aan de binnenkant! - voorzien van nog eens 2 lagen Interprotect en 2 lagen Danboline. Fred bracht overal grondhout aan en toen was het casco klaar om - boven de waterllijn! - vanbinnen geschuimd te worden. De firma Hertel tekende voor deze klus en leverde perfect werk. 's-Avonds sneden en hakten Fred en Jeroen het overtollige schuim weg en ..... geïsoleerd was ons bootje!

Daarna kwam de vloer aan de beurt en konden de grondplaten geplaatst worden en tegelijkertijd hield Jeroen zich bezig met de technische kant van de zaak. Materialen moesten bekeken, gekozen en besteld worden, de indeling van de verschillende ruimtes moest definitief vastgesteld; er werd gewikt, gewogen en gepraat, héél veel en lang gepraat.....

Met onze schoondochter Petra, die interieurarchitect is, hadden we al een interieurplan gemaakt en dat hielp enorm, maar natuurlijk - zoals dat nog talloze keren daarna zou gaan - werden er nog wijzigingen aangebracht! Toen we er voor ons idee ècht helemaal uit waren, werden de verschillende schotten geplaatst en konden we verder gaan bedenken hoe we de diverse ruimtes wilden gaan invullen.

Inmiddels waren de kunststof water- en vuilwatertanks klaar om opgehaald te worden bij Kemeling in Naaldwijk. Een mooi stukje vakwerk, met alle - door ons met hen doorgesproken - aansluitingen op de juiste plaats. Met behulp van een takel en de benodigde mankracht werden zij aan boord gehesen en op hun definitieve plaatsen vastgezet. Toen was, wat dat betreft, de beurt aan Jeroen om de diverse slangen voor aan- en afvoer te bevestigen.

Terwijl hij zich daarmee bezighield, was Fred druk in de weer om de kozijnen te maken. Die moesten immers nog een keer of 7 behandeld worden èn aan de binnenkant donker gemaakt, hadden wij zo bedacht! Met proefstukjes bepaalden we de kleur en we kozen voor ebben.

De keuken werd besteld, de indeling van de slaapkamer gemaakt, bed en linnenkasten gemaakt, gedonkerd en geschilderd en voìla, de slaapkamer was klaar!

Terwijl Jeroen worstelde met armdikke, onbuigbare slangen, die desondanks gebogen moesten worden, timmerde Fred lustig verder en hanteerde ondergetekende - misschien niet zo vaardig, maar wèl met overgave - de kwast. Zo kon het gebeuren dat 2007 bijna ongemerkt voorbij ging en ons scheepje steeds meer 'smoel' kreeg, plus niet te vergeten uitgebreide technische voorzieningen zoals een aggregaat en een verwarming mèt combiketel!

In de badkamer creeërde Fred op onnavolgbare wijze een wastafel/badmeubel, Jeroen kreeg steeds meer techniek aan de praat en de winterschilder? Die schilderde voort! De keuken werd geplaatst en aangesloten, bankjes gemaakt en acht wat niet, zou je zeggen.

De romp en de opbouw kregen -tig lagen verf, er was gesteggel met Ronald, de schilder, over kleuren en kleurtjes. Allemaal met een lach, dat wel gelukkig!

En toen, 3 december 2007, was het zover en werd onze Vader Knipmes, onder toch heel wat belangstelling, naar het water gereden! Het werk was gedaan, nu nog zien hoe alle techniek in het water zou functioneren. Superspannend allemaal natuurlijk. In het water ging goed: dat was één! De tankwagen kwam met rode en witte diesel, Jeroen maakt de motor startklaar en.....hij doet het! Fred en Jeroen varen de haven van Brouwershaven binnen en alles gaat goed. Watertanks vullen, verwarming opstarten....ook goed! Aggregaat starten, wasje draaien....check check, helemaal in orde, fantastisch!!

Op zaterdag 15 december wonen we ruim een week op ons drijvende huisje en wordt Vader Knipmes feestelijk gedoopt. Een vermoeiende, maar onvergetelijke operiode wordt afgesloten en een nieuwe - onzekere - begonnen.

Wat de toekomst ons brengen zal, weet niemand. Wat wèl al zeker is, is dat we met onnoemelijk veel plezier aan ons bootje gewerkt hebben en dàt neemt niemand ons af...!